ایران-ناظری ذینفع است؟

خوانندگان گرامی!

شما می توانید نظرات خود درباره این مقاله را برای ما ارسال کنید، بهترین و جالب ترین نظرات همه روزه در بخش نامه های شما منتشر می شوند.

برای نوشتن نظرات خود  اینجا کلیک کنید

محتوای مطالب منتشره می تواند مغایر با مواضع «ریا نووستی» باشد

استفاده از مطالب خبرگزاری «ریا نووستی» تنها با ذکر منبع مجاز است

در مقاله "ناظر ذینفع" به قلم "اِ. کازاریان" که در سایت "پرس-پایپ" آمده است، حقایق جالبی در زمینه موضع ایران در خصوص پیشنهادات ترکیه برای ایجاد ثبات در قفقاز جنوبی و حل مناقشات ارمنستان-آذربایجان در خصوص قره باغ دیده می شود.

کازاریان می نویسد: اگر آمریکا به قفقاز جنوبی بعنوان فضایی برای ایجاد محور ژئواکونومیکی "غرب-شرق" نگاه می کند که در آینده به آمریکایی ها اجازه خواهد داد تا از منطقه بعنوان "سکوی" نظامی-استراتژیکی در مرزهای ایران و روسیه استفاده کند، تهران قصد دارد که در دیگر کفه ترازو نه فقط محور ژئوپلیتیکی "شمال-جنوب" را برپا کند، بلکه خاک ایران را به پل اتصال غرب به شرق مبدل سازد.

وی معتقد است: در مورد هم مرزی ایران با ارمنستان و آذربایجان نیز باید گفت که تهران نه تنها بدقت اوضاع مربوط به پیشنهاد آنکارا در تشکیل "سکوی امنیت و ثبات در قفقاز"، بیانیه مشترک وزارتخانه ها خارجه ارمنستان و ترکیه درباره عادی سازی روابط دوجانبه و روند حل مسالمت آمیز مسئله قره باغ را دنبال می کند، بلکه  تلاش دارد که از راه مذاکرات با ایروان و باکو پیامد های منفی برای خود را از میان بردارد.

روند مذاکراتی ارمنستان-ترکیه در خصوص برقراری روابط دیپلماسی و گشایش مرزها و همچنین و شایعه پراکنی امکان حل مناقشه قره باغ می تواند بنا به دلایل زیر موجبات نگرانی های تهران را فراهم سازند.

کازاریان این دلایل را چنین مطرح می کند:

اولا، افتتاح مرز ارمنستان-ترکیه اهمیت ژئوپلیتیکی ایران را برای ارمنستان کاهش خواهد داد چرا که ایروان بعد از دسترسی به کوتاهترین راه خاکی به اروپا، برای حل مسائل اقتصادی و سیاسی خویش مجبور خواهد شد که بیشتر به سوی غرب نظر اندازد تا جنوب.

دوما، آنکارا به الحاق ارمنستان به محدوده نفوذ اقتصادی خویش ، اهرم های فشار بر ایروان را در حل مناقشه قره باغ به نفع سناریوی آذربایجان کسب خواهد کرد. مرحله بعدی افتتاح مرز آذربایجان-ارمنستان خواهد بود  که به نوبه خود باعث تضعیف مواضع ایران نه تنها در ارمنستان بلکه در آذربایجان خواهد شد.

سوما، اگر ایران در حال حاضر درصورت بی ثبات شدن گرجستان، می تواند به تنها حلقه ارتباطی میان غرب و شرق شود، بعد از حل مسئله قره باغ، این نقش به ارمنستان خواهد رسید.

چهارما، بعد از حل مناقشه ارتباط زمینی منطقه نخجوان با آذربایجان نه از طریق خاک ایران بلکه از طریق مسیر کوتاهتر ارمنستان انجام خواهد شد. این مسئله موجب از دست رفتن نفوذ ایران بر این منطقه خودمختار آذربایجان نیز خواهد شد.

پنجما، در تهران احتمالا نگران آن هستند که بعد از حل مناقشه قره باغ در آنطرف مرز آذربایجان-ایران نیروهای پاسدار صلحی مستقر خواهند شد که ممکن است از نیروهای پیمان آتلانتیک شمالی "ناتو تشکیل شوند.

"1st News"، خبرگزاری «ریا نووستی» روسیه، 17 تیرماه