26/05/1387 15:44
شما می توانید نظرات خود درباره این مقاله را برای ما ارسال کنید، بهترین و جالب ترین نظرات همه روزه در بخش نامه های شما منتشر می شوند.
برای نوشتن نظرات خود اینجا کلیک کنید
نظرات نویسندگان مقالات در روزنامه ها ممکن است مغایر با موضع خبرگزاری «ریا نووستی» باشد
استفاده از مطالب خبرگزاری «ریا نووستی» تنها با ذکر منبع مجاز است
رویدادهای گرجستان، شکست یکی دیگر از کارهای آغاز شده دولت جمهوری خواه "جرج بوش" رئیس جمهور آمریکا در عره سیاست خارجی بود که اولین آنها نیز نبود، پس از آن بوش دیگر نه "مرغابی لنگ" و بلکه دیگر توان راه رفتن ندارد.
بهار امسال مشخص شد که کاخ سفید در عرصه سیاست خارجی چیزی برای به خود بالیدن ندارد. دولت بوش که متمایل به دستیابی به نتیجه ای بود، هر نتیجه ای هم که باشد، پس تصمیم گرفت روی دو راستا سرمایه گذاری کند: پایان مذاکرات درباره استقرار سیستم دفاع ضد موشکی در لهستان و چک و نیز برنامه عملکرد برای عضویت اوکراین و گرجستان در ناتو در ماه دسامبر سال جاری، چرا که در ماه آپریل در بخارست کار مطابق میل پیش نرفت. فعال شدن آشکارای تلاش های واشنگتن در این دو راستا نیز به همین مربوط می شود.
این تشدید نهایی کرملین را بسیار عصبانی کرد، زیرا معتقد بودند که تعادل نهایی روابط با آمریکا در اوایل ماه آپریل در دیدار "جرج بوش" رئیس جمهور آمریکا با "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهور وقت روسیه خدشه دار شد. بانی طرح تصویب بیانیه چارچوب استراتژیک در روابط روسیه و آمریکا، رئیس جمهور آمریکا بود که سعی داشت اعلام کند که در سیاست مربوط به روسیه بن بستی وجود ندارد و دیالوگ ادامه می یابد. مسکو به چنین سندی نیاز خاصی نداشت، اما از آنجایی که روابط شخصی پوتین و بوش همیشه بد نبودند، رئیس جمهور تصمیم به اتخاذ گامی بسوی آمریکا گرفت.
اما منظور این بود که با این کار، تلاش بوش در رابطه با ناتو و دفاع ضد موشکی نیز پایان می یابند و تصمیمات آتی را باید رئیس جمهور بعدی بگیرد. اما این طور که معلوم شد، در واشنگتن آن را بگونه ای دیگر قلمداد کردند: با روس ها مسالمت آمیز جدا شدیم، حال به دفاع ضدموشکی و برنامه عملکرد برای عضویت در ناتو می پردازیم.
با توجه به واکنش ایالات متحده، می توان گفت که حمله "میخائیل ساآکاشویلی" رئیس جمهور گرجستان به اوستیای جنوبی برای آنها "سورپرایز" بود. اما رهبر گرجستان تردیدی نداشت: آمریکا نمی تواند فرار کند و در هر صورت حمایت می کند. در نتیجه همین طور نیز شد، اما حقیقتاً خسارات وارده در اثر ضربه پاسخ روسیه، بقدری سنگین بود که "چتر" سیاسی بر سر گرجستان نمی تواند، نمی تواند تمامی مخارج را بر عهده گیرد. فعلاً این طور است که آمریکا به دوست و متفق خود امیدواری داده و آماده عمل شد، اما در لحظه تعیین کننده معلوم شد که چیزی برای کمک ندارد.
برای حفظ وجهه، لازم بود این تصور را ایجاد کنند که روسیه ترسیده و با دیدن "روحیه مصمم" آمریکا عقب نشینی کرده است. و قابل درک است که روسیه نیز هدفی عکس دارد: حال باید مقابل همه جهان ایستاد (تقریباً نیز همین است) و منتظر بود تا چه زمانی از واکنش های عصبی و روانی کاسته می شود.
از نظر رقابت ژئوپلیتیک و استراتژیک همه چیز قابل درک است، دو رویی و سوءاستفاده وقیحانه از وقایع نیز دیگر تعجب آور نیستند. اما چطور ممکن است که طی تمامی روزهای مناقشه حتی یک نماینده رسمی کشوری که مدعی برتری اخلاقی بر همه جهانیان است، یک کلمه هم پیدا نکرد که حداقل در ظاهر بخاطر آنچه که برای مردم تسخینوالی رخ داد، ابراز تاسف کند؟
با تشکر از ایالات متحده آمریکا بخاطر این نمونه روشن و آشکار از استانداردهای عالی اخلاقی
"فئودور لوکیانوف"، سردبیر مجله "روسیه در سیاست جهانی" (راسیا و گلوبالنوی پالیتیکه)، روزنامه گازيتا، خبرگزاری «ریا نووستی» روسیه، 26 مرداد
