چه کسی روسیه را کنترل می کند؟

خوانندگان گرامی!

شما می توانید نظرات خود درباره این مقاله را برای ما ارسال کنید، بهترین و جالب ترین نظرات همه روزه در بخش نامه های شما منتشر می شوند.

برای نوشتن نظرات خود  اینجا کلیک کنید

محتوای مطالب منتشره می تواند مغایر با مواضع «ریا نووستی» باشد

استفاده از مطالب خبرگزاری «ریا نووستی» تنها با ذکر منبع مجاز است

"صدای روسیه" به نقل از مقاله روزنامه "نیویورک تایمز" آمریکا گزارش می دهد که معمولا گفته می شود که پوتین روسیه را رهبری می کند و پرزیدنت مدودف، چهره آنست و همه اعلامیه ها و عملکردها از قبل طراحی شده است تا خارجی ها را به گمراهی بکشانند. این سهل انگاریست. اگرچه پوتین هنوز هم یکی از سران کلیدی روسیه است، اما مدودف بدون تردید خود را رییس جمهور واقعی می شمارد. اما مهمتر از هم آنست که برخی از مشاورانی که از رییس جمهور قبلی در تیم مدودف باقی مانده اند، در کنار افزایش نفوذ و اقتدار وی، تجدید ارزیابی در منافع شخصی خویش را آغاز نموده اند. این مسئله به نوبه خود به رییس جمهور قدرت تکمیلی می بخشد. کلاس سیاسی روسیه این کلمات قصار استالین را به خوبی به یاد دارند که "کادر همه چیز را حل می کند" و بیش از گذشته مسئله اینکه چه کسی به چه تیمی وابسته است، مطرح می شود.

در این مقاله به گزارش جدید مرکز تحلیلی اشاره شده که توسط مدودف اداره می شود که در آن برای ایجاد "عمود حکومتی موازی" (که رهبری آن بر عهده مدودف باشد) جهت مدرنیزه کردن روسیه به همراه "بروکراسی معمولی" (که پوتین مسئولیت آن را بر عهده دارد) اشاره شده است. چرا که به گفته "یوری یورگنس" رییس این مرکز، مدرنیزه کردن "در شرایط سلطه رجال پوتینی غیر ممکن است". دیگر اعضای جبهه مدودف رنجش خود را پنهان نمی کنند که یک سال و نیم است که پوتین هنوز هم به مدودف اجازه نداده تا به طور کامل کشور را اداره کند.

در ادامه این مقاله گفته می شود که ازسوی دیگر جبهه پوتین هم از رفتار خودسرانه طرفداران مدودف به خشم آمده است. آنها ادعا می کنند که مدودف باید با محدودیت های زمانی حکومتی خویش کنار آید که در میان رجال حاکم نفاقی ایجاد نشود. این مسئله که مدودف دائما فساد مالی، ضعف اقتصادی کشور و کمبودها در سیستم سیاسی روسیه را مورد انتقاد قرار می دهد، باعث نگرانی جبهه پوتین شده که عملا پیشرفت های پوتین در پست ریاست جمهوری را تحت سئوال قرار می دهد. به همین خاطر است که تلاش هایی صورت می گیرد تا به مردم روسیه و کل جهان نشان داده شود که نخست وزیر هنوز هم وزنه ای سنگین محسوب می شود. از جمله می توان به سخنان پوتین در خصوص زودهنگام بودن تحریمات علیه ایران و ایرادات مدودف در خصوص امکان اعمال تحریمات اشاره نمود.

لازم به یاد آوری است که ولادیمیر پوتین نخست وزیر روسیه اخیرا طی گفتگویی با خبرنگاران روسی اعلام کرد: در کل من معتقدم که باید به توافق رسید و بدنبال راه هایی برای سازشکاری بود. اگر این مهم نایل نشد، آن زمان فکر می کنیم که چه باید کرد.وی خواستار آن شد که در مسئله تحریمات احتمالی در رابطه با ایران تعجیل نشود. از سوی دیگر دمیتری مدودف رییس جمهور در آستانه 20-مین سالگرد فروریختن دیوار برلین طی مصاحبه ای با مجله آلمانی "اشپیگل" گفت: من نمی خواهم که همه چیز (در روابط میان جامعه جهانی و ایران) به اتخاذ تحریمات حقوقی-بین المللی منجر شود چرا که تحریمات اغلب راهی به سمتی بسیار دشوار و خطرناک است. اما اگر پیشرفتی در آینده رخ ندهد، هیچکس این سناریو را حذف نمی کند.

در این مقاله تاکید شده که به هر حال این حقیقت که مسکو هم سخنی دشوار است که ممکن است سخت تر هم شود، به این معنا نیست که همکاری با آن امکان پذیر نباشد. در حاشیه مسائل مهم امنیت بین المللی از جمله ایران، افغانستان و امنیت انرژی، دشواری ها و عدم موفقیت های مربوط به روسیه نباید بهانه ای برای امتناع از چنین همکاری باشد.

در نهایت مولفین مقاله تاکید دارند که یک چیز را می توان با اطمینان گفت و آنهم آنست که عدم توانایی های "باراک اوباما" و صحبت هایی درباره منافع مشترک رهبران بی احساس مسکو را متقاعد نخواهد کرد. فقط ترکیب اهرم های تاثیر واقعی و تشویق های حقیقی می تواند دوبل جدی "پوتین-مدودف" را به سمت کمک به غرب در پیشرفت در حل  اهداف اولویت دار هدایت کند.

خبرگزاری «ریا نووستی» روسیه، 19 آبان ماه