|
|
|||||
خوانندگان گرامی! شما می توانید نظرات خود درباره این مقاله را برای ما ارسال کنید، بهترین و جالب ترین نظرات همه روزه در بخش نامه های شما منتشر می شوند. برای نوشتن نظرات خود اینجا کلیک کنید محتوای مطالب منتشره می تواند مغایر با مواضع «ریا نووستی» باشد استفاده از مطالب خبرگزاری «ریا نووستی» تنها با ذکر منبع مجاز است
مولف مقاله منتشره در روزنامه "The Financial Times" ، چاپ انگلستان مینویسد : نتیجه کنفرانس در باره افغانستان ، که در لندن در هفته گذشته برگذار شد ، طرح کلی راه بود که کشور با تعقیب ان ، میتواند از وضع جنگ داخلی و میراث وحشتناک ، که سه ده هه منازعه بجا گذاشته ، خارج گردد. این راه لغزنده و نا مطمئن می باشد ، و شاید هم ، به ناکجا اباد منتهی گردد. ولی چون افغانستان وریانت های دیگر ندارد ، ارزش ازمودن را دارد. مولف در ادامه می افزاید ، همزمان با تهاجم نو نیروهای ایالات متحده امریکا و متحدین انها در ناتو ، که اخیراً نیروهای تقویتی نو دریافت داشته، بر مواضع "طالبان" ، حکومت حامد کرزی قصد پیشبرد بعدی پروسه اشتی با افراد مسلح دارد. متحدین با این کار موافق می باشند ؛ برعلاوه ، معلوم گردیده ، که نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد در کابل بتاریخ 8 جنوری با قوماندانان طالبان ملاقات نموده است. ولی ، اینکه در واقع در پشت این ستراتیژی - سرکوب افراد مسلح و گفتگوی همزمان با انها - چه چیز قرار دارد ، فعلاً قابل فهم نمی باشد. قبل از همه ، ایالات متحده امریکا - اشکارا بر رئیس جمهور کرزی باور ندارند و از همینرو در غیاب او ، - با جدیت بر ان پافشاری میکنند ، تا تاکتیک هماهنگ بنام " همگرایی مجدد" مسمی گردد ، ولی به هیچ وجه نباید " اشتی " خوانده شود. تفاوت درینجا عظیم می باشد. مولف عقیده دارد ، که هدف فعالیت های فعلی - ایجاد دو دسته گی بین گروهای مختلف " طالبان" و جدا ساختن انها از " القاعده " می باشد ، نه تسلیم شدن در برابر انها. همزمان با پروسه مذاکرات ، متحدین و اردوی افغانستان ، که انها ان را تعلیم میدهند باید عقب زدن " طالبان" را ادامه دهند و سطح امنیت را بالا برند و امکانات اقتصادی برای افغانان عادی ایجاد نمایند. راه پیشنهادی به این - همگرایی منجر میگردد. اگر این کار ممکن گردد ، ممکن ، به تعقیب ان اشتی ملی هم فرا خواهد رسید. در مقاله آمده ، که قبل از همه ، میخواهند افراد مسلح عادی طالبان رابه طرفداری از خود جذب نمایند ، که بسیاری انها سلاح را به خاطر گرفتن انتقام خون ، و یا به خاطر ، که انها را به این کار مجبور ساخته ، و یا نسبت نبودن طرق دیگر امرار حیات بدست گرفته ، و این کار واقعاً هم بسیار مهم است. ولی از چنین تاکتیک قبلاً نیز استفاده شده ، که با شکست مواجه گردیده است. بطور مثال ، بعد از سال 2002 ، زمانیکه خلع سلاح دسته های چریکی صورت گرفت ، بسیاری افراد مسلح سلاحهای کهنه خودکار شان را تسلیم میکردند و در بدل ان جبران خساره دریافت می نمودند ، ودر یکی از بازار های متعدد سلاح افغانستان برای خود سلاح نو را به قیمت ارزانتر می خریدند. حالا باید به شیوه دیگر عمل نمود- پول را نباید کورکورانه داد ، بلکه برای مردم مصئونیت ، زمین و کار تامین کرد. برعلاوه ، هر گونه نیروهای ، که میخواهند در انتخابات ماه سپتمبر پارلمانی و ارگان های محلی قدرت - که ، منجمله ، نسبت ان به تعویق انداخته شده ، تا نیروهای هرچه بیشتر جهت شرکت در انها جلب گردند ، شرکت ورزند ، باید بصورت علنی از خشونت دست بکشند و قانون اساسی کشور را ، با تمام حقوق ، بشمول حقوق زنان ، که در ان تسجیل شده به رسمیت بشناسند. و بالاخره ، همگرایی باید بدان معنی باشد ، که حکومت اقدامات قاطع را برای ان اتخاذ نماید ، تا به اردوی افغانستان و پلیس پشتون ها را، خاصتاً از جنوب کشور دعوت نماید. زیرا در اخرین تحلیل افراد مسلح فعلی - پشتون ها اند و انها باید بصورت حتمی در کار انستیتوت های سراسری ملی شامل گردند. کنفرانس لندن بازیگران دیگر جدی منطقه - عربستان سعودی و ترکیه را نیز بسیج نمود ، و این بسیار مهم است. این اتکاء ، واضحاً ، همراه با ریسک می باشد ، ولی همین اکنون مقیاس جدید را در بحران افغانستان گشوده است. خبرگزاری «ریا نووستی» روسیه،3 فبروری اخبار مرتبط
|
|
|
|
||