|
|
|||||
لندن، 8 بهمن، خبرگزاری «ریا نووستی»/ دولت جدید آمریکا بعید است که موضع خود را در رابطه با استقرار سپر ضد موشکی در اروپای شرقی تغییر دهد، اما می تواند در رابطه با این مسئله با روسیه در ازای عدم حمایت از ایران معامله کند. این مطلب را "دن آلین" کارشناس مشهور انستیتوی بین المللی تحقیقات استراتژیک لندن طی گفتگوی کوتاهی با خبرنگاران اعلام نمود. وی گفت: "بعید بنظر می رسد که دولت اوباما بعلت نارضایتی و یا مقابله روسیه بطور کامل از این پروژه امتناع کند". اما به گفته وی، این "می تواند موضوع معامله باشد، از جمله در رابطه با مشکل هسته ای ایران که تهدیدی مبرم و منطقه ای است". این کارشناس خاطر نشان داشت: "این معامله بر اساس این است که برای تصویب قطعنامه و تحریم سازمان ملل متحد، آمریکا نیاز به حمایت روسیه دارد". آمریکا درصدد استقرار سپر ضد موشکی خود در اروپای شرقی، از جمله 10 موشک رهگیر در لهستان و ایستگاه راداری در چک است. اولین موشک رهگیر قرار است تا سال 2011 کشیک نظامی خود را آغاز کند. بهره برداری کامل از سیستم برای سال 2013 در نظر گرفته شده است. روسیه قاطعانه مخالف استقرار این سپر ضدموشکی آمریکایی در نزدیکی مرزهای خود بوده و آن را تهدیدی برای امنیت ملی کشور قلمداد می کند. آمریکا علت استقرار سیستم خود را تهدیدات موشکی آتی که از ایران ناشی خواهند شد اعلام می کند، اما روسیه با ارزیابی های آمریکا از توان ایران و تهدیدات ناشی از این کشور موافق نیست و سپر ضد موشکی را ابزاری برای کنترل بر توان استراتژیک خود می داند. یادآوری می کنیم که آمریکا و برخی دیگر از کشورها به ایران سوء ظن دارند که در پوشش برنامه هسته ای صلح آمیز بطور پنهانی سلاح هسته ای می سازد. تهران چنین اتهاماتی را تکذیب کرده و اعلام می کند که برنامه هسته ای آن صرفا صلح آمیز و در راستای تامین نیازهای انرژی کشور است. شورای امنیت سازمان ملل متحد روز 27 سپتامبر به اتفاق آرا قطعنامه 1835 در رابطه با ایران را تصویب کرد که حاوی هیچ تحریمی نبوده و تاکیدی بر تصمیمات پیشین شورای امنیت است و تهران را فرا می خواند که به مطالبات آنها در رابطه با برنامه هسته ای خود عمل کند. شورای امنیت سازمان ملل متحد ایران را فراخواند که "بطور کامل و بی درنگ به مطالبات قطعنامه های شورای امینت و نیز مطالبات شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی عمل کند". پیشنویس قطعنامه بر اساس پیشنهاد روسیه توسط کشورهای عضو گروه "1+5" به شورای امنیت ارائه شد. قطعنامه های صادر شده قبلی شورای امنیتی یعنی "1696، 1737، 1747 و همچنین 1803 از تهران می خواهند که برنامه غنی سازی اورانیوم و برنامه های موشکی خود را متوقف سازد. در قطعنامه 1835 بر لزوم حل سازشکارانه مسئله برنامه هسته ای ایران تاکید شده که ترکیبی است از ادامه مذاکرات با تهران و اعمال فشار سیاسی بر آن. تهران به خواسته های شورای امنیت عمل نکرده و اعلام می کند که عملکرد گروه "1+5" فقط می تواند بر همکاری ایران با جامعه بین المللی در مورد این مسئله تاثیر منفی بگذارد.
|
|
|
|
||